Κωνσταντινούπολη: Η συνάντηση των πολιτισμών…
Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως η επιστροφή μου από την Πόλη, θα συνοδευόταν με ένα τέτοιο συναίσθημα βαθιάς μελαγχολίας. Δύσκολος ο αποχωρισμός…
Οι σκέψεις στο αεροπλάνο της επιστροφής είχαν ελαφρώς πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Το συμπέρασμα ιδιαίτερα σημαντικό: εμείς στην Ελλάδα μεγαλώνουμε έχοντας μια αρνητική εικόνα για τους Τούρκους. Στην Τουρκία δεν ισχύει το ίδιο. Μου έκανε τρομερή εντύπωση πως μόλις ακούγαν ελληνικά, έσπευδαν να μας μιλήσουν στη γλώσσα μας, να μας καλοσωρίσουν στα μαγαζιά τους και να μας πιάσουν τη κουβέντα. Ίσως τελικά να μην είμαστε και τόσο διαφορετικοί όσο η ιστορία μας έχει διδάξει…
Για την Κωνσταντινούπολη δεν θέλω να πω πολλά. Η εικόνα του Βοσπόρου και του Κεράτειου με την ελαφριά ομίχλη που αγκαλιάζει την απέναντι όχθη με τα τζαμιά και την Αγιά Σοφιά είναι μοναδική και δεν περιγράφεται με λόγια. Πρέπει να βρεθείς εκεί ώστε να μυηθείς στη μαγεία αυτής της πόλης.
Η Αγιά Σοφιά είναι εξίσου μοναδική. Δεν είμαι ο πιο θρήσκος άνθρωπος στη χώρα αυτή, ούτε ο πιο πατριώτης. Η αλήθεια όμως είναι ότι συγκινήθηκα περισσότερο απ’ όσο περίμενα με την είσοδό μου στο ναό. Τα σημάδια της λεηλασίας και της μετατροπής του ναού σε τέμενος είναι εμφανή από την πρώτη ματιά και εκεί νοιώθεις ένα σφίξιμο στην καρδιά και μια απογοήτευση για τα ιστορικά λάθη και των δύο πλευρών. Το συναίσθημα που ένιωσα εκεί μέσα ήταν τόσο δυνατό, που νομίζω ότι θα το κρατάω για πάντα μέσα μου.
Τα παλάτια Top Kapi και Dolmabahce βρίσκονται εκεί για να θυμίζουν το μεγαλείο και τον πλούτο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τέτοια χλιδή δεν έχω αντικρίσει σε κανένα από τα παλάτια που έσω επισκεφτεί μέχρι σήμερα.
Η κοσμοπολίτικη οδός Istiklal είναι η τοπική Ερμού… Μαγαζιά κάθε λογής και στις δύο πλευρές και κοσμοσυρροή μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Αν κάτι απολαμβάνεις σε αυτή την πόλη είναι οι βόλτες στην Istiklal, από το τελεφερίκ του Γαλατά, έως την πλατεία Taksim (και μιλάμε για πολλές βόλτες!)
Το φαγητό εξαιρετικό και ακόμη καλύτερα τα γλυκά τα οποία τίμησα δεόντως. Μπακλαβάς, καζάν ντιμπί, καταίφια και λουκούμια με τη συνοδεία τούρκικου καφέ και τσάι με γεύση μήλου μου έδωσα 1-2 κιλάκια παραπάνω! Αλλά χαλάλι!
Η ασιατική πλευρά – λιγότερο τουριστική – σε μαγεύει με την αυθεντικότητά της και σου θυμίζει ότι η πόλη αυτή είναι χτισμένη σε ένα μονοπάτι που συνδέει Ευρώπη και Ασία. Οι υπαίθριες αγορές με τα μπαχαρικά, τα γλυκά, τα μανάβικα και τα ψάρια αποτελούν το must see. Όποιος δε βρεθεί στην ασιατική μεριά δεν μπορεί να αντιληφθεί τους αληθινούς ρυθμούς της Πόλης.
Φυσικά και οι αγορές της ευρωπαϊκής πλευράς είναι εξίσου εντυπωσιακές με αποκορύφωμα το Kapalicarsi, τη σκεπαστή αγορά με μέγεθος δύο φορές και βάλε το Μοναστηράκι. Εάν ο χρόνος δε με πίεζε τόσο πολύ θα μπορούσα να χαθώ επί ώρες εκεί μέσα, χαζεύοντας κοσμήματα, δερμάτινα είδη και απολαμβάνοντας το τσάι μου. Ευτυχώς η παρέα μου ήταν εκεί για να με μαζέψει…
Ένα είναι σίγουρο. Για να αντιληφθείς τη μαγεία της Κωνσταντινούπολης πρέπει να πας, οπότε μην το καθυστερείτε!
About Charis
Από τα εφηβικά μου χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου ερωτευμένο με το κρασί. Μου άρεσε πάντοτε να πειραματίζομαι με διαφορετικές γεύσεις και συνδυασμούς με φαγητό. Η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, ήταν να ασχοληθώ επαγγελματικά με το αντικείμενο. Η μύηση έλαβε χώρα στο ΤΕΙ Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών, όπου ανακάλυψα τα μυστικά και τη μαγεία του κρασιού. Από τότε το μόνο που έχει αλλάξει είναι η ατέρμονη αναζήτηση οινικών εμπειριών, μέσω των οποίων ο εφηβικός έρωτας γίνεται αγάπη.
