Home » Archives by category » menu » wine

Τα κόκκινα του ψυγείου

Ανάλογα με τις θερμοκρασίες αλλάζουν και οι προτιμήσεις μας στο κρασί. Τώρα που καλοκαιριάζει τα δυνατά κόκκινα κρασιά, που το χειμώνα ταιριάζουν με τα φαγητά και τη διάθεσή μας, έχουν αρχίσει να μπαίνουν στην άκρη και περιμένουν πλέον το φθινόπωρο για να ξαναμπουν ζωηρά στο γευστικό παιχνίδι. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται όπως είναι φυσικό προς τα [...]

Το “βάρος”

Πας να πιείς ένα ποτήρι κρασί και φεύγεις κουρέλι, με ψυχολογία που σέρνεται και με το “βάρος” του άλλου να σε πλακώνει. Το “βάρος” του άγχους και της αγωνίας του, το “βάρος” των επιλογών του, το “βάρος” της αγάπης του. Το κρασί που γεμίζει τα ποτήρια γίνεται ξαφνικά πικρό, ξινό, φαρμάκι. Τα περάσματα στενέυουν, τα [...]

Read More

Wine Style: Τα αρωματικά λευκά

Τα αρωματικά λευκά κρασιά έχουν μια διαχρονική γοητεία, όπως άλλωστε όλα τα ωραία αρώματα. Η μυρωδιά τους λειτουργεί κατευναστικά για τις εσωτερικές μας εντάσεις και καταφέρνει να μας αποσυμπιέζει. Κάποιες οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών είναι πολύ αρωματικές από τη φύση τους και όταν οινοποιηθούν σωστά δίνουν κρασιά που ευωδιάζουν. Ποικιλίες όπως το Μοσχάτο, το Sauvignon Blanc, [...]

Read More

Στον ήλιο με τις Άκρες

Απρίλης, οδηγώ και ακούω ραδιόφωνο. Για την ακρίβεια δεν αντέχω να ακούω άλλο ραδιόφωνο στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου. Ψάχνω στα τυφλά ένα CD και πετυχαίνω παλιά τραγούδια του Δ. Σαββόπουλου. “…χωρίς τραγούδι, δάκρυ και φιλί/ δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή…” Κι όμως είναι άνοιξη με τα όλα της. Με ωραίο καθαρό φως και με [...]

Read More

Wine Style: οι συστάσεις

Οι φίλες μου με κόλλησαν στον τοίχο. “Τι είναι αυτά που γράφεις Δήμου; Πες τα πιο απλά! “. Πιο απλά; προβληματίστηκα. Ωραία, να τα πω απλά αλλά με στυλ. Μην πάει ο νούς σας στο κακό…όταν λέω στυλ εννοώ πως θα περιγράψω και τα κρασιά ανάλογα με το στυλ τους ή τέλος πάντων σε ενότητες.  [...]

Read More

‘Ενα μενταγιόν για το κρασί μου

Μικρά, στρογγυλά και “πολύχρωμα” τα τυριά της σειράς Medallion της εταιρείας Ιναχος βρίσκονται όλο και πιο συχνά στο τραπέζι μου. Μου κίνησαν την περιέργεια εξαρχής χάρη στο σχήμα τους και στην επικάλυψη τους που επηρεάζει το εξωτερικό τους χρώμα αλλά κυρίως τη γεύση τους. Από μαλακό κατσικίσιο τυρί, διατηρούν την γνώιμη οξύτητά τους συνδυάζοντάς την [...]

Read More

Αρωμα λεβάντας με ένα Λαμπαδία

Τα καινούρια μας μαξιλάρια μοσχοβολάνε λεβάντα. Τα φτιάξαμε μαζί με το γιο μου σε ένα κατάστημα της Coco-mat μαθαίνοντας τις υφές των υλικών και το άρωμα της λεβάντας. Πήραμε τα μαξιλάρια και συνεχίσαμε τη βόλτα μας στον Εθνικό κήπο και για πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια που πηγαίνω τακτικότατα, πρόσεξα τις λεβάντες και τα [...]

Read More

Ενα αφρώδες για την Ανοιξη

Περπατάω στην οδό Θεσσαλονίκης από την Καλλιθέα προς το Μοσχάτο. Περπατάω κι έχω τον ήλιο απέναντί μου να σβήνει τις αιχμηρές γωνίες ενός σφιγμένου χειμώνα. Μυρίζει άνοιξη κι ας είμαι πλάι στις γραμμές του ηλεκτρικού. Μυρίζει έρωτας, το άρωμα του συνυφασμένο με την άνοιξη. Μυρίζει φλέρτ. Τρυφερά αγγίγματα στα ακροδάχτυλα, κλεφτές κοφτερές ματιές, γοητευτικά χαμόγελα. [...]

Read More

Στρώσε τραπέζι για τις Πλαγιές Γερακιών

Στην οικογένεια μας συνηθίζουμε να μπλέκουμε τα εδέσματα. Ισως επειδή αγαπάμε πολύ το ψάρι, ίσως επειδή αναγνωρίζουμε τις αρετές του κρέατος, σημασία έχει πως ένα κλασσικό ανεπίσημο τραπέζι στην οικογένειά μας περιλαμβάνει απαραιτήτως και ψάρι και κρέας. Ανεπίσημο τραπέζι γιατί στα επίσημα είμαστε comme il faut και αν κάνουμε παρασπονδίες τις κάνουμε πολύ προσεκτικά. Στα [...]

Read More

Τρία Ρουμπαγιάτ

“Σήκω και δώσε μου κρασί τα λόγια είναι χαμένα απόψε το χειλάκι σου θα ‘ναι το παν για μένα” Ακούω Θανάση, Θανάση Παπακωνσταντίνου, με αφοσίωση. Εχθές η Μυρτώ που θύμησε άλλο ένα τραγούδι του φορτωμένο με μνήμες. Ακούω Θανάση και θυμάμαι τον Τόλη που μου έδωσε όλα του τα CD για να ακούω τη μουσική [...]

Read More