Τρία Ρουμπαγιάτ

“Σήκω και δώσε μου κρασί τα λόγια είναι χαμένα απόψε το χειλάκι σου θα ‘ναι το παν για μένα” Ακούω Θανάση, Θανάση Παπακωνσταντίνου, με αφοσίωση. Εχθές η Μυρτώ που θύμησε άλλο ένα τραγούδι του φορτωμένο με μνήμες. Ακούω Θανάση και θυμάμαι τον Τόλη που μου έδωσε όλα του τα CD για να ακούω τη μουσική [...]

Read More

Το κρασί των 8

Σαν το Δελτίο των 8μμ ένα πράγμα, αλλά τελείως διαφορετικό. Γιατί αντί να δεις ειδήσεις και να μελαγχολήσεις βάζεις ένα ποτήρι κρασί και χαλαρώνεις, εκεί γύρω στις 8 με 9 το βράδυ. Και ποια είσαι εσύ που τα κάνεις όλα αυτά; Μία ακόμα μαμά με πρόγραμμα τόσο γεμάτο όσο δεν πάει άλλο. Εκείνη την ώρα [...]

Read More

Σκέψεις που οδηγούν στον Ονειρικό

Σκληροί καιροί. Φλόγες, διαδηλώσεις, αναστάτωση, καταστροφή και συννεφιά. Ούτε ο ήλιος δεν μας χαμογελά! Ζω στην Αθήνα όλη μου τη ζωή με εξαίρεση δύο χρόνια. Ζω στο κέντρο της Αθήνας πάνω από 30 χρόνια. Στο κέντρο. Θυμάμαι τη γειτονιά μου με μονοκατοικίες. Τώρα είναι πια μετρημένες στα δάχτυλα. Θυμάμαι την εποχή που άρχισα να κυκλοφορώ [...]

Read More

Λευκάδα και Αργαλαστή

“Δεν πεινάω αλλά θέλω κάτι να τσιμπήσω” αυτή ήταν η ατάκα αγαπημένης μου φίλης όταν τη ρώτησα αν έχει φάει ή να ετοιμάσω κάτι μιας και θα ερχόταν στο σπίτι μας. Στην αρχή προβληματίστηκα, αλλά στη συνέχεια αποφάσισα να την τρατάρω ότι έχει το ψυγείο. Ψάχνοντας, ανάμεσα στα άλλα βρήκα και ένα σαλάμι Λευκάδος. Με [...]

Read More

“Εσύ και τα κρασιά σου” … και ο Παλιοκαλιάς

Ο καιρός είναι δύσκολος για το κρασί. Οι οικονομικές συνθήκες αποτρέπουν τον κόσμο από την κατανάλωση επώνυμου εμφιαλωμένου ελληνικού κρασιού και το ενδεχόμενο επιβολής ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί κάνει το μέλλον του οινικού κλάδου να φαντάζει ακόμα πιο ζοφερό. Μέσα σ’ αυτό το γκρίζο τοπίο που τα αισιόδοξα στοιχεία είναι μετρημένα στα δάχτυλα, νιώθω συχνά [...]

Read More

100+1 και ένα Thema

Αισίως έκλεισα τα 100 posts και αυτή τη στιγμή διαβάζετε το εκατοστό πρώτο. Θα μου ευχηθώ λοιπόν να συνεχίσω να γράφω όσο καιρό μου κάνει κέφι, να συνεχίσω να δοκιμάζω εδέσματα και ποτά που μου ανοίγουν την όρεξη, να συνεχίσω να πηγαίνω σε γοητευτικά μέρη και να έχω  καλή παρέα. Ισως να έπρεπε να γράψω [...]

Read More

Armagnac: ένα ποτό με τρυφερά αισθήματα

Κάποιες στιγμές είναι απαιτητικές. Δύσκολες, ευτυχισμένες, χαρούμενες, φορτισμένες, όποια χροιά κι αν έχουν είναι σίγουρο ότι αυτές τις στιγμές απαιτούν κάτι από σένα. Ακουμπησμένο στο ράφι με τα ποτά, ανάμεσα σε άλλα κάθεται καιρό τώρα ένα μπουκάλι Armagnac. Αγορασμένο για μία εντονη και απαιτητική στιγμή, έκανε το χρεος του και έπειτα χάθηκε κάτω από τις [...]

Read More

Το αγγιγμα του ελαιόλαδου

Ενα κρύο βράδυ έκανα μια κολοκυθόσουπα “αστεράτη” με μνήμες από τη Βοστώνη. Ξεφυλλίζοντας τότε βιβλία μαγειρικής σε διάφορα βιβλιοπωλεία της πόλης είχα διαπιστώσει και φυσικά δοκιμάσει τη διαφορά που κάνει η παρουσιά του ξινόμηλου στην κολοκυθόσουπα. Καθισα λοιπόν και έκανα μια κολοκυθόσουπα βελούδινη, γλυκιά και υπόξινη, μυρωδάτη και ευεργετική για το μέσα μας. Τη σερβίρισα [...]

Read More

Τυχερό και ευλογημένο το 2012

Είναι απαραίτητη η προσπάθεια, είναι εκ των ουκ άνευ η δουλειά, ο κόπος, η αφοσίωση για να πετύχεις κάτι καλό, στη δουλειά, στις σχέσεις στο μαγείρεμα, αλλά όπως και να το κάνουμε χρειάζεται και λίγη τύχη στη ζωή. Στην αυγή της νέας χρονιάς και με ένα ζόρικο 2011 στις πλάτες μας, εύχομαι ο,τι καλύτερο για [...]

Read More

Κάλεσμα στο σπίτι

Μου αρέσουν τα όμορφα καλοστρωμένα τραπέζια που αντανακλούν την προσωπικότητα του οικοδεσπότη και/ή της οικοδέσποινας. Τραπέζια ανοιχτόκαρδα, με στοιχεία μοντέρνα ή παραδοσιακά, με ποτήρια φορτωμένα ή πιο απλά, με τραπεζομάντηλα λινά ή απλώς με sous-plat, τραπέζια που εντυπωσιάζουν ή  χαλαρώνουν, σε κάθε περίπτωση όμως τραπέζια που σε καλοδέχονται.  Φέτος στις γιορτές για άλλη μια φορά [...]

Read More