Πας να πιείς ένα ποτήρι κρασί και φεύγεις κουρέλι, με ψυχολογία που σέρνεται και με το “βάρος” του άλλου να σε πλακώνει. Το “βάρος” του άγχους και της αγωνίας του, το “βάρος” των επιλογών του, το “βάρος” της αγάπης του. Το κρασί που γεμίζει τα ποτήρια γίνεται ξαφνικά πικρό, ξινό, φαρμάκι. Τα περάσματα στενέυουν, τα [...]
Τα αρωματικά λευκά κρασιά έχουν μια διαχρονική γοητεία, όπως άλλωστε όλα τα ωραία αρώματα. Η μυρωδιά τους λειτουργεί κατευναστικά για τις εσωτερικές μας εντάσεις και καταφέρνει να μας αποσυμπιέζει. Κάποιες οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών είναι πολύ αρωματικές από τη φύση τους και όταν οινοποιηθούν σωστά δίνουν κρασιά που ευωδιάζουν. Ποικιλίες όπως το Μοσχάτο, το Sauvignon Blanc, [...]
Μικρά, στρογγυλά και “πολύχρωμα” τα τυριά της σειράς Medallion της εταιρείας Ιναχος βρίσκονται όλο και πιο συχνά στο τραπέζι μου. Μου κίνησαν την περιέργεια εξαρχής χάρη στο σχήμα τους και στην επικάλυψη τους που επηρεάζει το εξωτερικό τους χρώμα αλλά κυρίως τη γεύση τους. Από μαλακό κατσικίσιο τυρί, διατηρούν την γνώιμη οξύτητά τους συνδυάζοντάς την [...]
Στην οικογένεια μας συνηθίζουμε να μπλέκουμε τα εδέσματα. Ισως επειδή αγαπάμε πολύ το ψάρι, ίσως επειδή αναγνωρίζουμε τις αρετές του κρέατος, σημασία έχει πως ένα κλασσικό ανεπίσημο τραπέζι στην οικογένειά μας περιλαμβάνει απαραιτήτως και ψάρι και κρέας. Ανεπίσημο τραπέζι γιατί στα επίσημα είμαστε comme il faut και αν κάνουμε παρασπονδίες τις κάνουμε πολύ προσεκτικά. Στα [...]
“Δεν πεινάω αλλά θέλω κάτι να τσιμπήσω” αυτή ήταν η ατάκα αγαπημένης μου φίλης όταν τη ρώτησα αν έχει φάει ή να ετοιμάσω κάτι μιας και θα ερχόταν στο σπίτι μας. Στην αρχή προβληματίστηκα, αλλά στη συνέχεια αποφάσισα να την τρατάρω ότι έχει το ψυγείο. Ψάχνοντας, ανάμεσα στα άλλα βρήκα και ένα σαλάμι Λευκάδος. Με [...]
Ο καιρός είναι δύσκολος για το κρασί. Οι οικονομικές συνθήκες αποτρέπουν τον κόσμο από την κατανάλωση επώνυμου εμφιαλωμένου ελληνικού κρασιού και το ενδεχόμενο επιβολής ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί κάνει το μέλλον του οινικού κλάδου να φαντάζει ακόμα πιο ζοφερό. Μέσα σ’ αυτό το γκρίζο τοπίο που τα αισιόδοξα στοιχεία είναι μετρημένα στα δάχτυλα, νιώθω συχνά [...]
Ενα κρύο βράδυ έκανα μια κολοκυθόσουπα “αστεράτη” με μνήμες από τη Βοστώνη. Ξεφυλλίζοντας τότε βιβλία μαγειρικής σε διάφορα βιβλιοπωλεία της πόλης είχα διαπιστώσει και φυσικά δοκιμάσει τη διαφορά που κάνει η παρουσιά του ξινόμηλου στην κολοκυθόσουπα. Καθισα λοιπόν και έκανα μια κολοκυθόσουπα βελούδινη, γλυκιά και υπόξινη, μυρωδάτη και ευεργετική για το μέσα μας. Τη σερβίρισα [...]
Ορισμένα κρασιά έχουν τη σφραγίδα του τόπου τους και φέρουν αναλλοίωτη την φιλοσοφία του παραγωγού τους. Ανάμεσά τους και τα κρασιά της Οινοποιίας Παρπαρούση, που όλα διαπνέονται από την αύρα της φύσης. Ειδικά στα ερυθρά κρασιά, στήνουν χορό τα βότανα και τα φυλλώματα, όπως το δεντρολίβανο και ο ευκάλυπτος. Το εντυπωσιακό είναι πως αυτό συμβαίνει [...]
Πιθανότατα θα έχετε κι εσείς κάπου καταχωνιασμένο αυτό το σκεύος του φοντύ με τα μακριά πηρουνάκια του. Δώρο γάμου, δώρο για το νέο σπίτι ή αγορά που κάνατε κάποτε με πολύ κέφι, όπως και να βρέθηκε στην κουζίνα σας είμαι σίγουρη πως δεν το πολυχρησιμοποιείτε, όπως κι εγώ άλλωστε που το είχα ξεχασμένο σε ένα [...]
Είμαι μία Φυσικός (απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών) που αγάπησε το κρασί.
Μετά τη Φυσική, παρακολούθησα μαθήματα οινολογίας (Τμήμα Οινολογίας, ΤΕΙ Αθηνών) και μετεκπαιδεύτηκα στη διοίκηση, στο μάρκετινγκ και στη γευσιγνωσία κρασιών (OIV Master of Science in Wine Management).
Δούλεψα σε κάβα στο Λονδίνο (Oddbins) και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ασχολήθηκα ενεργά με την οινοχοία (στα εστιατόρια Σπονδή και Ηytra) και το μάρκετινγκ των κρασιών.
Σήμερα, εργάζομαι ως υπεύθυνη μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων στην οινοποιητική εταιρεία Κατώγι και Στροφιλιά, αρθρογραφώ στο περιοδικό "Οινοχόος" της Καθημερινής και σε άλλα έντυπα, και διδάσκω στο τμήμα Οινοχοίας του εκπαιδευτικού ομίλου Le Monde. Ζω στην Αθήνα και πίνω καθημερινά κρασί μαζί με τους Φυσικούς που με περιβάλλουν.