Πας να πιείς ένα ποτήρι κρασί και φεύγεις κουρέλι, με ψυχολογία που σέρνεται και με το “βάρος” του άλλου να σε πλακώνει. Το “βάρος” του άγχους και της αγωνίας του, το “βάρος” των επιλογών του, το “βάρος” της αγάπης του. Το κρασί που γεμίζει τα ποτήρια γίνεται ξαφνικά πικρό, ξινό, φαρμάκι. Τα περάσματα στενέυουν, τα [...]
Απρίλης, οδηγώ και ακούω ραδιόφωνο. Για την ακρίβεια δεν αντέχω να ακούω άλλο ραδιόφωνο στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου. Ψάχνω στα τυφλά ένα CD και πετυχαίνω παλιά τραγούδια του Δ. Σαββόπουλου. “…χωρίς τραγούδι, δάκρυ και φιλί/ δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή…” Κι όμως είναι άνοιξη με τα όλα της. Με ωραίο καθαρό φως και με [...]
Οι φίλες μου με κόλλησαν στον τοίχο. “Τι είναι αυτά που γράφεις Δήμου; Πες τα πιο απλά! “. Πιο απλά; προβληματίστηκα. Ωραία, να τα πω απλά αλλά με στυλ. Μην πάει ο νούς σας στο κακό…όταν λέω στυλ εννοώ πως θα περιγράψω και τα κρασιά ανάλογα με το στυλ τους ή τέλος πάντων σε ενότητες. [...]
Ακόμη κι αν το αρνί μυρίζει και το κοκορέτσι δεν είναι του γούστου μας, κακά τα ψέματα -υπό κανονικές συνθήκες- το Πάσχα το ρίχουμε έξω. Θα φάμε το αρνάκι, θα τσιμπήσουμε λίγο κατσικάκι και θα δοκιμάσουμε όλες τις λιχουδιές που θα βρίσκονται στο τραπέζι. Το Πάσχα άλλωστε τρώμε από το πρωί για να δούμε αν [...]
Περπατάω στην οδό Θεσσαλονίκης από την Καλλιθέα προς το Μοσχάτο. Περπατάω κι έχω τον ήλιο απέναντί μου να σβήνει τις αιχμηρές γωνίες ενός σφιγμένου χειμώνα. Μυρίζει άνοιξη κι ας είμαι πλάι στις γραμμές του ηλεκτρικού. Μυρίζει έρωτας, το άρωμα του συνυφασμένο με την άνοιξη. Μυρίζει φλέρτ. Τρυφερά αγγίγματα στα ακροδάχτυλα, κλεφτές κοφτερές ματιές, γοητευτικά χαμόγελα. [...]
Στην οικογένεια μας συνηθίζουμε να μπλέκουμε τα εδέσματα. Ισως επειδή αγαπάμε πολύ το ψάρι, ίσως επειδή αναγνωρίζουμε τις αρετές του κρέατος, σημασία έχει πως ένα κλασσικό ανεπίσημο τραπέζι στην οικογένειά μας περιλαμβάνει απαραιτήτως και ψάρι και κρέας. Ανεπίσημο τραπέζι γιατί στα επίσημα είμαστε comme il faut και αν κάνουμε παρασπονδίες τις κάνουμε πολύ προσεκτικά. Στα [...]
“Σήκω και δώσε μου κρασί τα λόγια είναι χαμένα απόψε το χειλάκι σου θα ‘ναι το παν για μένα” Ακούω Θανάση, Θανάση Παπακωνσταντίνου, με αφοσίωση. Εχθές η Μυρτώ που θύμησε άλλο ένα τραγούδι του φορτωμένο με μνήμες. Ακούω Θανάση και θυμάμαι τον Τόλη που μου έδωσε όλα του τα CD για να ακούω τη μουσική [...]
Κάποιες στιγμές είναι απαιτητικές. Δύσκολες, ευτυχισμένες, χαρούμενες, φορτισμένες, όποια χροιά κι αν έχουν είναι σίγουρο ότι αυτές τις στιγμές απαιτούν κάτι από σένα. Ακουμπησμένο στο ράφι με τα ποτά, ανάμεσα σε άλλα κάθεται καιρό τώρα ένα μπουκάλι Armagnac. Αγορασμένο για μία εντονη και απαιτητική στιγμή, έκανε το χρεος του και έπειτα χάθηκε κάτω από τις [...]
Ενα κρύο βράδυ έκανα μια κολοκυθόσουπα “αστεράτη” με μνήμες από τη Βοστώνη. Ξεφυλλίζοντας τότε βιβλία μαγειρικής σε διάφορα βιβλιοπωλεία της πόλης είχα διαπιστώσει και φυσικά δοκιμάσει τη διαφορά που κάνει η παρουσιά του ξινόμηλου στην κολοκυθόσουπα. Καθισα λοιπόν και έκανα μια κολοκυθόσουπα βελούδινη, γλυκιά και υπόξινη, μυρωδάτη και ευεργετική για το μέσα μας. Τη σερβίρισα [...]
Τον τελευταίο καιρό ζούμε την αλλαγή. Τη βιώνουμε κάθε μέρα. Ζούμε μια μεταβατική περίοδο προς νέες εποχές ή ζούμε άραγε ήδη στις νέες εποχές; Οι προτάσεις για δείπνα σε σπίτια πληθαίνουν. Τα μαγειρέματα κατ’ οίκον αυξάνονται και οι συνευρέσεις “ρεφενέ” είναι κοινός τόπος. Βρισκόμαστε με άνεση σε χώρους οικείους, αγκαλιαζόμαστε, τσακωνόμαστε, θυμώνουμε, φωνάζουμε. Προσαρμοζόμαστε στην [...]
Είμαι μία Φυσικός (απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών) που αγάπησε το κρασί.
Μετά τη Φυσική, παρακολούθησα μαθήματα οινολογίας (Τμήμα Οινολογίας, ΤΕΙ Αθηνών) και μετεκπαιδεύτηκα στη διοίκηση, στο μάρκετινγκ και στη γευσιγνωσία κρασιών (OIV Master of Science in Wine Management).
Δούλεψα σε κάβα στο Λονδίνο (Oddbins) και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ασχολήθηκα ενεργά με την οινοχοία (στα εστιατόρια Σπονδή και Ηytra) και το μάρκετινγκ των κρασιών.
Σήμερα, εργάζομαι ως υπεύθυνη μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων στην οινοποιητική εταιρεία Κατώγι και Στροφιλιά, αρθρογραφώ στο περιοδικό "Οινοχόος" της Καθημερινής και σε άλλα έντυπα, και διδάσκω στο τμήμα Οινοχοίας του εκπαιδευτικού ομίλου Le Monde. Ζω στην Αθήνα και πίνω καθημερινά κρασί μαζί με τους Φυσικούς που με περιβάλλουν.