Δοκιμάζοντας Bordeaux και Châteauneuf-du-Pape από το 1970

Από μόνη της η δοκιμή απο τη χρονιά του 1970 του πρωτοκλασσάτου Château Haut Brion, της δεύτερης ετικέτας του Château Latour, καθώς και του κορυφαίου κρασιού που παράγει η cult φιγούρα του Henri Bonneau στο Châteauneuf, αποτελεί μοναδικό γεγονός ανεξάρτητα από την κατάσταση των κρασιών. Το 1970 θεωρείται για το Bordeaux ως μία πολύ καλή χρονιά, που αξιολογείται από τους ειδικούς με 4 στα 5 αστέρια. Αρχικά υπερεκτιμιμένη ως προς την ποιότητα και την ισορροπία της, έδωσε την ώθηση για ένα νέο εμπορικό ξεκίνημα μετά τις καταστροφικές χρονιές του 1967 εώς το 1969. Οι καιρικές συνθήκες ήταν αρκετά ευνοικές με μία μακρά και ζεστή περίοδο ωρίμανσης των σταφυλιών, που οδήγησαν σε μία επιτυχημένη χρονιά με μεγάλες όμως στρεμματικές αποδόσεις. Για δε την περιοχή του Νότιου Ροδανού το 1970 θεωρείται ως εκπληκτική χρονιά.

Τα υπόλοιπα κρασιά που πλαισίωσαν τα παραπάνω ”βαριά χαρτιά” ήταν ένας natural Ροδίτης από το οινοποιείο Τετράμυθος, το Château Mont-Redon Châteauneuf-du-Pape 1961, το Clos Rougeard (Foucault) Saumur-Champigny Les Poyeux 1996 και η D’Oliveiras Madeira Terrantez Reserva 1977. Eπιπρόσθετα ώς δώρα του ”Αη Βασίλη” προστέθηκαν, ένα Vouvray εκατό ετών από το 1911 και ένα Chardonnay από το boutique οινοποιείο Borovitza.

Huet Vouvray 1911-96/100

Το Vouvray σημαίνει Chenin Blanc με τον Huet να αποτελεί τον κορυφαίο εκφραστή του, όχι μόνο στο Λίγηρα αλλά πιθανώς στον κόσμο. Τα κρασιά του Vouvray βγαίνουν σε διάφορες εκδοχές αναλόγως γλυκύτητας με κορυφαία και πιο ανθεκτική στο χρόνο, αυτή του moelleux που σημαίνει υπολλειματικά ζάχαρα μεταξύ 30 εώς και 100 gr/l. Ανάμεσα στα υπόλοιπα κρασιά του κτήματος ξεχωριστή θέση κατέχουν τα τρία ”single vineyards” Le Haut Lieu, Le Mont και Clos de Bourg. Οι αρχαίες χρονιές του 1919, 1924, 1947, 1959 και 1964 θεωρούνται εκπληκτικές. Η δε φιάλη, έφερε απλά τη χρονολογία αλλά όταν ο Κωνσταντίνος λέει Huet…τότε είναι Huet.

”Κεχριμπαρί χρώμα με πλήρως εξελιγμένη, (tertiary) μύτη μέτριας έντασης. Μανιτάρια πορτσίνι, και βότανα γύρω από ένα πυρήνα μελιού, κυδωνιού και περγαμόντου. Μέτρια γλυκό στο στόμα με πιθανώς γύρω στα 40 γραμμάρια ζάχαρα και με κοφτερή οξύτητα που δινει φρεσκάδα και ισορροπεί ζάχαρα, ελαφρύ αλκοόλ και μέτριο – σώμα. Η ευγενής σήψη είναι παρούσα. Σχεδόν φαινολική υφή με συμπαγή δομή και μακριά επίγευση λάιμ. Αδύνατο να περάσει από το μυαλό σου ότι πρόκεται για ένα κρασί 100 ετών.”

Τετράμυθος Ροδίτης Natural 2010-89/100

Μία εξαιρετική ”natural” προσπάθεια από το πολύ καλό οινοποιείο της ορεινής Αιγιαλείας. Τα σταφύλια προέρχονται από αυτόριζο αμπελώνα στα 850 μέτρα ενώ για τη ζύμωση χρησιμοποιούνται μόνο ιθαγενείς ζύμες. Στο κρασί δεν προστίθονται θειώδη και είναι αφιλτράριστο. Όλη η παραγωγή εξάγεται σε Γαλλία, Ιαπωνία και Καναδά.

”Λεμονοπράσινο στην όψη με γενναιόδωρη και εκφραστική μύτη κίτρινων φρούτων, εσπεριδοειδών, καραμέλλας, γλυκόριζας μαζί με κάποιες φαρμακευτικές νότες. Πλατύ και ισορροπημένο στο στόμα με φρέσκια οξύτητα και μέτριο σώμα. Κρεμώδης υφή λόγω της επαφής με τις οινολάσπες. Διαθέτει ωριμότητα, συμπύκνωση και ικανοποιητική επίγευση.”

Borovitza Chardonnay Les Amis Cuvee 2008-93/100

Tο οινοποιείο Borovitza είναι αυτή τη στιγμή το κορυφαίο οινοποιείο της Βουλγαρίας, ενώ εφαρμόζει τις αρχές της βιοδυναμικής καλλιέργειας. Το κρασί ωριμάζει για 22 μήνες σε Βουλγάρικο βαρέλι, χωρίς προσθήκη θειωδών και ανήκει στα ”natural wines”. Ο παραγωγός έχει επικεντρωθεί στην ανάδειγη του terroir της περιοχής, με ξεχωριστές οινοποιήσεις 100 διαφορετικών αμπελοτεμαχίων σε παραγωγή 300-600 φιάλες έκαστο.

”Το κρασί μου θυμίζει τα λευκά του νότιου Ροδανού. Εκδηλωτική μύτη με ώριμο αχλάδι, βερίκοκο ακόμα και μπανάνα. Πολύ ισορροπημένο βαρέλι. Πληθωρικό αλλά και με φινέτσα στο στόμα με μεγάλη συμπύκνωση και ένταση. Η δροσιστική οξύτητα ισορροπεί το γενναιόδωρο αλκοόλ και το σχεδόν γεμάτο σώμα Κρεμώδες με νότες ορυκτότητας και πολύ μακριά επίγευση.”

Château Mont-Redon Châteauneuf-du-Pape 1961-92/100

Το Mont-Redon είναι από τα μεγαλύτερα κτήματα της περιοχής με 100 εκτάρια φυτεμένου αμπελώνα. Τα κρασιά που παράγει θεωρούνται ως αρκετά εμπορικά χωρίς να συγκαταλέγονται ανάμεσα στα κορυφαία. Μεγάλη παραγωγή με 350.000 φιάλες κόκκινο και 100.000 λευκό Châteauneuf. Όσον αφορά τη χρονιά, το 1961 θεωρείται εξαιρετική για το νότιο Ροδανό, εφάμιλλη του 1971.

”Οχι πολύ εκφραστική μύτη με γήινα αρώματα, πιπέρι, αποξηραμένα φρούτα και νότες οξείδωσης. Το βαρέλι περνάει σχεδόν απαρατήρητο. Πολύ πιο ενδιαφέρον στο στόμα με ικανοποιητική οξύτητα και μέτριες λιωμένες και μεταξένιες ταννίνες. Απαλό και κομψό.”

Clos Rougeard (Foucault) Saumur-Champigny Les Poyeux 1996-87/100

Πρόκεται για ένα μικρό, ιστορικό και με επιρροή κτήμα που ανήκει στους αδελφούς Foucault. Τα κρασιά που παράγει αποτελούν σημείο αναφοράς για το Saumur-Champigny. Οι ακολουθούμενες δε, μέθοδοι οινοποίησης έχουν πολύ λίγο αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Μεγάλες σε χρόνο ζυμώσεις και ωρίμαση για δύο χρόνια σε μικρά βαρέλια διαφόρων ηλικιών. Το κρασί πιθανώς να αδικήθηκε δοκιμάζοντάς το ανάμεσα σε πολλά και πιο γεμάτα κρασιά.

‘‘Μέτριας ένταση μύτη πλήρως εξελιγμένη με έντονη αίσθηση Brett, δέρμα, πυραζίνες καθώς και νότες φράουλας. Φινετσάτο και ελαφρύ στο στόμα με μέτρια οξύτητα και απαλές ταννίνες που χαιδεύουν τον ουρανίσκο. Πιπέρι, πράσινη πιπεριά και γήινη ορυκτότητα. Προσωπικά πιστεύω ότι του έλειπε λίγη οξύτητα. Μέτριας διάρκειας επίγευση.”

Henri Bonneau Châteauneuf-du-Pape Réserve des Célestins 1970-91/100

Ο Henri Bonneau περιγράφεται από το R.Parker ως μία ιδιόμορφη και θρυλική φιγούρα της περιοχής με αιχμηρή αίσθηση του χιούμορ και ”kinky” προτιμήσεις στο φαγητό που λατρεύει εξίσου με το κρασί. Χρειάζεται να πούμε ότι το αγαπημένο του φαγητό είναι -χωρίς μετάφραση- ”goat testicles”; Με πολύ υπομονετική οινοποίηση και κυκλοφορία των σοδειών 5-6 χρόνια αργότερα, παράγει μοναδικά και δυσεύρετα, λόγω πολύ μικρής παραγωγής, Châteauneuf . Τα κελλάρια του αποτελούν τον εφιάλτη κάθε οινολόγου με αρχαία και γεμάτα μούχλα βαρέλια. Από μόλις 6 εκτάρια στην ονομαστή La Crau περιοχή παράγονται τρία διαφορετικά κρασιά. Το Réserve des Célestins αποτελεί την κορυφαία του ετικέτα, ενώ η γεύση του παρομοιάζεται ότι μοιάζει πιο πολύ με συμπυκνωμένο αίμα μοσχαριού.

”Έντονη μύτη με Brett και φαρμακευτικές νότες που όμως υπερκαλύπτονται από μπαχαρικά, τοστ και βανίλλια. Το φρούτο είναι σαφώς σε καθοδική πορεία. Πολύ πιο ακμαίο στο στόμα με ζωηρή οξύτητα και μέτριες- λιωμένες αλλά ζουμερές ταννίνες. Κομψό αλλά κουρασμένο”.

Les Forts de Latour 1970-92/100

Αποτελεί τη δεύτερη ετικέτα του διάσημου Château Latour που ανήκει από το 1993 σε όμιλο συμφερόντων του François Pinault. Κατά τη γνώμη πολλών ειδικών αποτελεί την κορυφαία δεύτερη ετικέτα του Bordeaux, αν και τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται έχουν λίγη σχέση με το Grand Vin. Αντιθέτως, προέρχονται κυρίως από ξεχωριστά τεμάχια εκτός του ”Grand Enclos” που περικλείει το château.

”Το κρασί βρίσκεται σε ένα τέλεια σημείο ισορροπίας χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι κουρασμένο. Πολύπλοκη μύτη με αρώματα κόκκινου φρούτου, μαρμελάδας φράουλα, καπνού και κέδρου. Μεταξένιο στο στόμα με ακόμα φρέσκια οξύτητα και μέτριες λιωμένες λεπτόκκοκες ταννίνες. Το τελείωμα είναι επίμονο και ικανοποιητικό.”

Château Haut-Brion 1970-94/100

Το αστέρι της βραδιάς μαζί με το Vouvray. Το Haut-Brion έχει ιστορία τουλάχιστον 500 ετών, ενώ οι κορυφαίες του χρονιές παλαιώνουν για πάνω από 30 χρόνια. Το blend είναι συνήθως 50% Cabernet Sauvignon, 20% Merlot με το υπόλοιπο Cabernet Franc. Χαρακτηρίζεται από πολύπλοκα γήινα αρώματα ενώ δεν είναι ποτέ τραχύ. Η φιάλη προέρχεται από τον οίκο δημοπρασιών Veiling Sylvie’s ενώ αποτελεί ξεχωριστή εμφιάλωση της βασιλικής οικογένειας του Βελγίου.

”Πλήρως εξελιγμένη μύτη που ξεδιπλώνεται όσο περνάει η ώρα, αποκαλύπτοντας μία απίθανα ώριμη και τυπική μύτη Bordeaux. Cassis, κέδρος, καπνός, κανέλλα με εξαιρετικά ενσωματωμένο βαρέλι. Βελούδινο και σοκολατένιο στο στόμα με τραγανή οξύτητα και μέτριες ώριμες και λιωμένες ταννίνες. Φινετσάτο με ένταση και συμπύκνωση.”

Τα κρασιά δοκιμάστηκαν στο Petit Sommelier και ήταν μία γενναιόδωρη προσφορά του Στέφανου Τσαλαβούτα, εκτός του Borovitza Chardonnay (ανακάλυψη του Κωνσταντίνου Λαζαράκη MW) και του Τετράμυθου (Λάζαρος Γατσέλος).

Posted by karakasis on December 28, 2011. Filed under menu, Uncategorized, wine. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry