Palais Coburg: ένα κελλάρι αξίας 25 εκατομμυρίων ευρώ

Τί το ξεχωριστό μπορεί να διαθέτει ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων plus που να προκαλεί ρίγη συγκίνησης ακόμα και στον πιο ”ψαγμένο” οινόφιλο; Η απάντηση είναι πολύ απλή και περικλείεται σε ένα κελλάρι ή καλύτερα σε 6 διαφορετικά, αξίας τουλάχιστον 25 εκατομμυρίων ευρώ που διαθέτουν πολύ περισσότερα από όσα μπορεί να ονειρευτεί και ο πιο αφοσιωμένος φίλος του κρασιού. Ενδεικτικά ανάμεσα στους θησαυρούς του, είναι και η πιθανώς παλαιότερη φιάλη που να πίνεται απολαυστικά ακόμα, το γερμανικό Rudersheimer Apostelwein από το 1727.

Το παλάτι-ξενοδοχείο βρίσκεται στην καρδιά της Βιέννης και είναι χτισμένο στα ερείπια των οχυρώσεων της παλαιάς πόλης που αντιστάθηκε με επιτυχία ως το τελευταίο Ευρωπαϊκό προπύργιο στην πολιορκία των Οθωμανών το 1529. Αγοράστηκε σχετικά πρόσφατα από τον Ελβετό τραπεζίτη Peter Pühringer που είναι προφανές ότι έχει μία ιδιαίτερη αδυναμία στο χώρο του κρασιού. Το κελλάρι έχει σχεδιασθεί με απόλυτα επαγγελματική ακρίβεια έτσι ώστε να μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα. Κάτι σαν ένα σύγχρονο ”κέρας της Αμάλθειας” αλλά αποκλειστικά με κρασί…Οι φιάλες από σπάνιες χρονιές έχουν αγορασθεί κυρίως μέσω των γνωστών οίκων δημοπρασίας, Christie’s και Sotheby’s και διαθέτουν όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά έγγραφα.

Το πρώτο κελλάρι που επισκέφθηκα ήταν αυτό του Château d’Yquem με χρονιές που πηγαίνουν πίσω μέχρι το 1811 που είναι και η ακριβότερη διατιθέμενη φιάλη του Palais Coburg, κοστίζοντας για όποιον ενδιαφέρεται μόλις 83.000 ευρώ. Συνολικά περίπου 120 διαφορετικές χρονιές είναι παρούσες σε ένα ”εξωστρεφές” κελλάρι που δύσκολα μπορείς να σταματήσεις να το χαζεύεις. Μερικές ελλείψεις παρουσιάζονται κυρίως μεταξύ των χρονιών 1812 με 1850 αλλά είμαι σίγουρος ότι λίγοι θα το κακοχαρακτηρίσουν.

Το κελλάρι με τα γαλλικά κρασιά που συμπεριλαμβάνει και τις σπάνιες χρονιές, δίνει έμφαση στις περιοχές του Μπορντώ, Βουργουνδίας και Ροδανού, ενώ αποτελεί αναμφισβήτητα το στολίδι του Palais. Τεράστιες συλλογές με αμέτρητες χρονιές από Petrus, Mouton, Lafite, Cheval Blanc, Haut Brion, Latour, Margaux, Romanee Conti, La Tache και Musigny μεταξύ πολλών άλλων σε διάφορα μεγέθη φιαλών, αποδυκνείουν την ”extralarge” διάθεση του ιδιοκτήτη. Οι λάτρεις της σαμπάνιας έχουν το δικό τους κελλάρι με πάνω από 1300 φιάλες και έμφαση όπως είναι αναμενόμενο στην ”passepartout” Dom Perignon.

Πολύ εντυπωσιακό είναι και το κελλάρι του Νέου Kόσμου σχεδιασμένο σαν εσωτερικό παλαιού ιστιοφόρου που περιέργως περιλαμβάνει και την Ισπανία και Πορτογαλία. Δεν νομίζω βεβαίως αυτό να έγινε τυχαία, αφού η σύνδεση των δύο χωρών με το Νέο Κόσμο είναι προφανής. Εννοείται ότι τα ακριβοθώρητα Sine Qua Non και Screaming Eagle κατέχουν περίοπτη θέση. Για δε τα πρώτα κατά ομολογία του ξεναγού, η ζήτηση είναι πολύ μεγαλύτερα από τις 6-10 φιάλες ανά ετικέττα που δίνει το το διάσημο cult οινοποιείο στο Palais. Διασυνδεδεμένο με το κελλάρι του Νέου Κόσμου είναι και αυτό του Παλαιού Κόσμου με έμφαση στην Ιταλία, Γερμανία και Αυστρία. Υπερπροσφορά από Gaja ενώ στο ράφι του Giacomo Conterno δεσπόζει το εμβληματικό Μonfortino.

Πώς όμως αξιοποιούνται όμως αυτά τα μυθικά κελλάρια; Αρχικώς όλες οι φιάλες διατίθενται στα εστιατόρια του ξενοδοχείου, ανάμεσά τους και το gourmet Silvio Nickol που θεωρείται ως ένα από τα κορυφαία της πόλης. Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην οργάνωση θεματικών γευσιγνωσιών που εναλλάσονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Λόγου χάρη το Νοέμβριο πραγματοποιήθηκε η δοκιμή των Grand Crus της Cote d’ Or με χρονιές πίσω στο 1934 και με ονόματα ”θρύλους” όπως Jayer, DRC, Leroy, Camuzet και Latour. Τον ίδιο μήνα πραγματοποίηθηκε μία γευσιγνωσία με θέμα τις ποικιλίες του Ροδανού και με συμμετοχές Sine qua non (και με το Roussanne), Guigal (La Landonne και La Doriane), Grange 1980, L’Ermita, Chapoutier με τιμή 690 ευρώ για τα συνολικά 11 κρασιά.

Η διοργάνωση του εκπαιδευτικού προγράμματος Fine and Rare Wine Specialist στο Palais αποτελεί την πιο πρόσφατη καινοτόμο προσπάθεια. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 2011 σε συνεργασία με τη πολύ δραστήρια αυστριακή Wine Academy που εδρεύει στο Rust με στόχο εξειδικευμένη εκπαίδευση στα Fine and Rare Wines. Περιλαμβάνει τόσο διαλέξεις όσο και εκτενή γευσιγνωσία, με εισηγητές ειδικούς στο θέμα Masters of Wine, ανάμεσά τους και εργαζόμενους στο χώρο των δημοπρασιών, κορυφαίους sommeliers αλλά και παραγωγούς.

Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν είναι δυνατόν να αποχωριστείς το Palais Cobourg χωρίς μία γευσιγνωσία παλαιών χρονιών αρτιότατα οργανωμένη και παρουσιασμένη από τον Frank Smulders MW. Δοκιμάστηκαν 6 κρασιά τυφλά πηγαίνοντας πίσω εώς και 50 χρόνια.

1994 Nigl Grüner Veltliner Alte Reben-96/100

Ένα πραγματικά καταπληκτικό κρασί από τον κορυφαίο ίσως παραγωγό του Kremstal,απόδειξη του πόσο καλά μπορεί να παλαιώσει το Gruner. Λεμονί με χρυσές ανταύγειες και πολύπλοκη, συμπυκνωμένη μύτη αποξηραμένων βερίκοκων, καπνιστής ορυκτότητας και πιπεριού. Πολύ φινετσάτο και στρογγυλό στο στόμα με κρεμμώδη υφή και στιβαρή οξύτητα. Μακριά και επίμονη επίγευση. Απολαυστικότατο στο σημείο που βρίσκεται τώρα.

1988 Weingut Josef Jamek Weissburgunder Smaragd Ried Hochrain-89/100

Επίσης λεμονί με χρυσές ανταύγειες και πλήρως εξελιγμένη μύτη που θυμίζει πιο πολύ Chenin Blanc και Vouvray με βερίκοκα, μέλι, βρεγμένο μαλλί και νότες τυριού. Στο στόμα επιδυκνύει κοφτερή οξύτητα και έντονη ορυκτότητα για Pinot Blanc, με ελαφρύ σώμα και αλκοόλ. Αρκετά μακριά επίγευση, χωρίς όμως έντονη πολυπλοκότητα.

1988 J. Vidal-Fleury Côte-Rôtie-95/100

Βαθύ ερυθρό με έντονη, εξελισσόμενη μύτη μπαχαρικών, μπέικον και βατόμουρων. Πολύπλοκη με πολύ καλά ενσωματωμένο βαρέλι. Στο στόμα είναι ακόμα αρκετά νέο με σφιχτοδεμένες ταννίνες και φρέσκια οξύτητα που ισορροπούν αλκοόλ και πληθωρικό σώμα. Πολύ μακριά επίγευση.

1975 Château Giscours-93/100

Τυπικό Bordeaux στη μύτη με cassis, μπαχαρικά, γήινες/bretty νότες που προσδίδουν πολυπλοκότητα καθώς και καπνό. Πολύ κομψό και μεταξένιο στο στόμα με στρογγυλές ταννίνες, λίγο στεγνές στο τελείωμα, και ικανοποιητική οξύτητα. Αρμονικό και φινετσάτο. Textbook Margaux.

1961 Marchesi de Frescobaldi Chianti Rùfina Nipozzano-92/100

Το παλαιότερο κρασί της δοκιμής από την περιοχή Rufina του Chianti. Πλήρως εξελιγμένη μύτη με κρεατένια αρώματα, γήινες νότες καθώς και αρκετό κόκκινο φρούτο (κεράσι και βατόμουρο). Στο στόμα είναι λιγότερο παιχνιδιάρικο και πιο επίπεδο με λιωμένες ταννίνες και σχετικά σύντομο τελείωμα με ζωηρή όμως οξύτητα.

1969 Ε+Μ Muller Traminer Ried Gstetten-93/100

Kremstal και Wachau στην αρχή και Styria στο τέλος…οι Αυστριακοί ξέρουν να προωθούν τα κρασιά τους χωρίς αμφιβολία. Πληθωρική μύτη καφέ-ζαχαροπλαστείου με Crème brûlée, σοκολάτα, καφέ, καραμέλα μαζί με αποξηραμένα φρούτα, χαμομήλι και μέλι. Πολύ συμπυκνωμένο στο στόμα με 80 γρ υπολλειματικά ζάχαρα που φαίνονται περισσότερα λόγω της μέτριας οξύτητας. Μακριά επίγευση. Νομίζω ότι θα ήταν ”η ” απόλυτη αμαρτία ο συνδυασμός του με μία σοκολατένια Crème brûlée.

Posted by karakasis on January 30, 2012. Filed under travel, Uncategorized, wine. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry