Το χρυσάφι του Βορρά.

Την περασμένη Δευτέρα έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, μια έκθεση που απέδειξε το πόσο ευλογημένα είναι τα χώματα του τόπου μας. Τα ΒορΟινά. Σε αυτή την έκθεση, οι παραγωγοί της Βορείου Ελλάδας, έδειξαν στο κοινό, τον πλούτο τους.
Εκεί δοκίμασα κρασιά από τους περισσότερους παραγωγούς και γεύτηκα όλες τις νέες ετικέτες, μερικά πειραματικά κρασιά που δεν κυκλοφορούν, όπως και την εξέλιξη των παλαιότερων ετικετών. Τα κρασιά που δοκίμασα ήταν πάρα πολλά, και συνεπώς δεν μπορώ να τα θυμάμαι όλα ένα ένα. Αποφάσισα λοιπόν να παραθέσω αυτά που μου έμειναν στο μυαλό, χωρίς να συμβουλευτώ τις σημειώσεις μου.
Θα ξεκινήσω από το νέο αστέρι του «Κυρ-Γιάννη» , την «μπλε αλεπού» blend από 6 ποικιλίες. Πολυσύνθετο και γοητευτικό. Δεν έχει να ζηλέψει πολλά από τα καλά γαλλικά κρασιά. Απέναντι το Κατώγι-Στροφιλιά με το traminer και το Βλάχικο να κλέβουν την παράσταση. Λίγο πιο πέρα, δοκίμασα τον «βιο Ελλήνων» από την vaeni. Ιδιαίτερο κρασί, αλλά για μένα συνεχίζει να μην δικαιολογεί την τιμή του. Τι να πεί κανείς για το κτήμα Alpha με τη γνωστή του ποιότητα. Μιας και είμαι καλός φίλος του γλυκού κρασιού, ξεχώρισα το γλυκό του κρασί του όψιμου τρύγου.
Η νέα ετικέτα του κτήματος Χατζηβαρύτη ακούει στο όνομα mosaic.  Πολύ αρωματικό, πολύ οικονομικό και άψογη σχέση ποιότητας-τιμής. Όσοι έχουν στο νου τους την παλιά κακή ρετσίνα, πρέπει να μάθουν ότι η οινοποιία  Κεχρή, Κάνει μάθημα ποιότητας με το «δάκρυ του πεύκου», το οποίο ζυμώνεται και ωριμάζει εξ ολοκλήρου σε βαρέλι. Βίβλια χώρα και γλυκό Gewurztraminer. Η αγαπημένη μου ποικιλία, σε ποιότητα Βίβλια χώρα. Δεν υπάρχουν πολλά να πεις, υπάρχουν όμως πολλά να θαυμάσεις. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα, αλλά δε θέλω να γίνω κουραστικός.
Αυτό που οφείλω να αναφέρω είναι ότι όλα τα κρασιά ήταν πολύ ενδιαφέροντα και ότι είναι καιρός να ανακαλύψουμε τον πλούτο του τόπου μας, αλλά και να στηρίξουμε την Ελληνική οικονομία που τόσο το έχει ανάγκη.

Shortlink: