Το ξινόμαυτο είναι μια από τις αγαπημένες ποικιλίες στην Ελλάδα, όχι μόνο για τον αρωματικό πλούτο που διαθέτει και πρόθυμα χαρίζει, αλλά και για τη δυνατότητά του να παλαιώσει δίνοντας πολύ καλά αποτελέσματα. Τα καλύτερα δήγματα, τα έχουμε πάρει από η βόρεια Ελλάδα, της οποίας είναι ο βασιλιάς, δίνοντας Π.Ο.Π. Νάουσα και Αμύνταιο και βρίσκεται παρέα με τη Νεγκόσκα στα Π.Ο.Π. Γουμένισσα. Από το ξινόμαυρο έχουμε λευκά κόκκινα και ροζέ κρασιά.
Προσωπικά ξεχωρίζω διάφορες ετικέτες στις οποίες δίνει τον καλύτερό του εαυτό, από διάφορα κτήματα και παραγωγούς. Σήμερα ωστόσο θα αναφερθώ σε ένα ροζέ το οποίο μου έχει κρατήσει παρέα σε πολλές στιγμές της ζωής μου. Ο λόγος για τις Ακακίες του Κυρ-Γιάννη. Ένα κρασί που χρόνο με το χρόνο βγαίνει στην αγορά όλο και πιο βελτιωμένο, αφού πια είναι χαρμάνι από διαφορετικά επεξεργασμένου μούστου.
Με χρώμα που θυμίζει τραγανό κεράσι και ανταύγειες που παραπέμπουν σε ζουμερό ρόδι, σε προκαλεί να το βάλεις στο πιο όμορφο ποτήρι σου. Στη μύτη κυμαίνεται σε αρωματική παλέτα φρέσκιας ντομάτας σε φόντο φράουλας και κυδωνιού. Αρώματα που ερεθίζουν κάθε οσφρητικό κάλυκα. Τα αρώματα της μύτης, το συνοδεύουν στο στόμα μαζί με την τραγανή δροσιά και τη χαρακτηριστική του οξύτητα που ισορροπεί έντεχνα με την αλκοόλη.
Ιδανικός συνδυασμός με πιάτα τόσο της εξωτικής όσο και της μεσογειακής κουζίνας, καθώς και με λιπαρά ψάρια, όπως ο σολωμός. Βέβαια είναι ένα κρασί που μπορεί με μεγάλη ευκολία να σταθεί μόνο του σε ποτήρι. Καλή παρέα σε τραπέζι με φίλους, αλλά και πιστός σύντροφος τις μοναχικές στιγμές που χανόμαστε στις σελίδες κάποιου βιβλίου.
Shortlink:
Είμαι περιπατητής στον κόσμο των γεύσεων. Εξερευνητής των απολαύσεων του ουρανίσκου. Κατάγομαι από οινόφιλη οικογένεια καλοφαγάδων. Αυτό με οδήγησε στην τουριστική σχολή le monde όπου και είμαι εν ενεργεία σπουδαστής στο τμήμα της μαγειρικής αλλά και στο τμήμα της οινοχοίας. Έχω εργαστεί σε μπαρ, αλλά και σε καλό ξενοδοχείο της Ρόδου.