Οι γυναίκες δεν πέφτουν πλέον με ροζέ!

Δημοσιεύτηκε από admin | Κρασί | Δημοσιεύτηκε August 16th, 2010

Γοητεύουν με το ανεπανάληπτο χρώμα. Παραδίδουν μαθήματα λεπτότητας με το λουλουδένιο τους άρωμα. Συναρπάζουν με την μοναδική γεύση που συνδυάζει τη φινέτσα ενός λευκού και τη δύναμη ενός κόκκινου.

Δεν κρύβω ότι τα ροζέ κρασιά  είναι από τα αγαπημένα μου. Ούτε και ντρέπομαι να το πω, παρόλο που η απαξίωση είναι συνήθως αυτή που εισπράττουν στους κύκλους των μυημένων και των επαϊόντων του κρασιού. Μάλιστα σχεδόν πάντα αποτελούν την επιλογή μου προκειμένου να συνοδεύσουν ένα γεύμα ή δείπνο, εφόσον βέβαια βρω κάποιο αξιόλογο και κατάλληλο ροζέ στην λίστα του εστιατορίου.

Εύκολο το πρώτο, αφού πολλά αξιόλογα ροζέ παράγονται από τους Έλληνες παραγωγούς, ιδιαίτερα δύσκολο το δεύτερο αφού η φιλοσοφία  γύρω από την παραγωγή αυτών των κρασιών στηρίζεται σε λάθος αρχές.

Και η βασικότερη λάθος αρχή είναι το άρωμα! Όλοι οι παραγωγοί προσπαθούν να φτιάξουν τα ροζέ κρασιά τους όσο πιο αρωματικά γίνεται, πιστεύοντας ότι έτσι θα τα κάνουν πιο ελκυστικά στις γυναίκες. Ίσως μάλιστα να φαντάζονται  τους εαυτούς τους σε κάποιο νησιώτικο μπαλκονάκι  με θέα την καταγάλανη θάλασσα, να έχουν ρίξει με ένα ποτηράκι από το ροζέ τους ακόμα και τις πλέον δύσκολες καλλονές.

Ξυπνήστε πατριώτες! Έχει περάσει πλέον ο καιρός που οι γυναίκες πέφτουν με ένα ροζέ κρασί! Χρειάζεται μεζονέτα στην Κηφισιά, Porshe (κατά προτίμηση Cayenne που έχει χώρο και για τα μέλλοντα κουτσούβελα), σκάφος και τουλάχιστον 6ψήφιο τραπεζικό λογαριασμό. Ακόμα και αν πετύχετε κάποια κακομοίρα που να έχει μείνει στα 80’s θα προτιμήσει μια σαμπάνια ή ένα Moscato d’ Asti (που επιπροσθέτως είναι και πιο αποτελεσματικό) από ένα αρωματικό ροζέ. Περισσότερα…

Ιστορίες για καγκουρό!

Δημοσιεύτηκε από admin | Κρασί | Δημοσιεύτηκε July 17th, 2010

Γλυκερά, αλκοολικά και με έντονο αυτό το μισητό γλιτζένιο, βουτυράτο τελείωμα που προσφέρει το υπερβολικό βαρέλι, τα αυστραλέζικα chardonnay αποτελούσαν ανέκαθεν τον ιδανικό στόχο για να παίζω βελάκια.

Όμως όχι πια, αφού η επιλογή αμπελοτοπιών με κρύο κλίμα, ο δραστικός περιορισμός της χρήσης του βαρελιού και η αποφυγή της μηλογαλακτικής ζύμωσης έχουν κάνει τα εν λόγω κρασιά άκρως ενδιαφέροντα, ιδιαίτερα αν κανείς τα αφήσει για μερικά χρόνια στο κελάρι του.

Βέβαια τα παραπάνω εξακολουθούν να μην μπορεί να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί το chardonnay έχει πάρει τα σκήπτρα από τις άλλες δύο σπουδαίες ποικιλίες του νησιού, το reisling και το semillon. Ορυκτά, αριστοκρατικά και με εξαιρετικές δυνατότητες παλαίωσης και τα δύο, διαθέτουν το μεν riesling την χαρακτηριστική πετρόλ λεπτότητα το δε semillon  την αυστηρή δύναμη ενός ύψιστου ασύρτικου.

Δοκιμάστε τα παρακάτω και αποφασίστε μόνοι σας, εγώ πάντως ψηφίζω semillon και ξερό ψωμί!!

Shaw & Smith, M3 Chardonnay 2008: Κομψό και φίνο παρόλη τη νεότητά του το εξαιρετικό αυτό δείγμα Περισσότερα…

Παλαιωμένα λευκά, όλα τα λεφτά!

Δημοσιεύτηκε από admin | Κρασί | Δημοσιεύτηκε July 13th, 2010

Η αμάθεια λέει ότι τα λευκά κρασιά δεν παλαιώνουν· η ημιμάθεια ότι τα Ελληνικά λευκά δεν παλαιώνουν· και η πράξη ότι τα καλά Ελληνικά λευκά όχι μόνο παλαιώνουν αλλά είναι και υπέροχα!

Τουλάχιστον για αυτό με έπεισαν κάποιες πρόσφατες, μαζεμένες δοκιμές εξαιρετικών Ελληνικών λευκών. Και επιπρόσθετα αυτές δεν αφορούσαν μόνο βαρελάτες εκδοχές αλλά και αρκετά κρασιά δεξαμενής. Καθόλου περίεργο αν αναλογιστεί κανείς ότι κάποιοι από τους βασιλιάδες της λευκής παλαίωσης όπως τα γερμανικά rielsing, τα κρασιά του Chablis αλλά και τα Αυστραλέζικα Semillon, συνήθως δεν ακουμπούν  ποτέ τη δούγα ενός βαρελιού.

Έτσι ένα πυκνό, γεμάτο φρούτο λευκό ακόμα και αν είναι από την καυτή κλιματολογικά Ελλάδα μπορεί να δώσει συγκινήσεις που δεν φαντάζεστε: αρωματική ένταση αντί για άχαρη κλεισούρα, πολυδιάστατο (γεμάτο με νότες ξηρών καρπών, μελιού και ώριμων φρούτων) μπουκέτο αντί για μονοδιάστατο “φρουτάκι”, ολοκληρωμένη γευστική παρουσία αντί για ξεκάρφωτη οξύτητα.

Όλα τα παραπάνω ζητούν από σας μόνο δύο πράγματα: να φροντίσετε ώστε οι φιάλες να έχουν φτάσει από το οινοποιεία στο κλιματιζόμενο κελάρι σας με την ελάχιστη δυνατή ταλαιπωρία (ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες) και να θυσιάσετε για αυτά πολλές από τις θέσεις των ερυθρών σας. Πιστέψτε με, θα σας το ανταποδώσουν διπλά!! Περισσότερα…

email : simos@drinking.gr
Σχετικά με τoν Σίμο Γεωργόπουλο
Αγαπημένο θέμα, κρασί

Κατηγορίες

Αρχείο