Ο Διόνυσος είχε κέφια!

Παρόλο που μπορεί πλέον να μην έχει δραχμή, ο Διόνυσος δεν χάνει το κέφι του! Αυτό τουλάχιστον αποδείχθηκε στα Διονύσια, την έκθεση  κρασιού που διοργάνωσε η Vinetum στις 12 και 13/ 2 και την  οποία επισκέφθηκαν πάνω από 10000 επισκέπτες.

Η κρίση άγγιξε μόνο τα ανεπαρκούς ποιότητας ποτήρια, γιατί κατά τα άλλα 130 παραγωγοί και 1200 κρασιά έδωσαν βροντερό παρών και επιφύλαξαν σκληρή δουλειά σε όσους ήθελαν να δοκιμάσουν τα πάντα.

Εγώ πάντως δεν κατάφερα ούτε τα μισά, με αποτέλεσμα οι προτάσεις που ακολουθούν να μη αντιπροσωπεύουν επ’ ουδενί τα καλύτερα κρασιά της έκθεσης, απλά κάποιες εξαιρετικές επιλογές που θα ήθελα να έχω στο ποτήρι και το τραπέζι μου.

Λευκά.

Κτήμα Πατεριανάκη, Μελισσόκηπος 2010: Η Κρήτη συνεχίζει να βγάζει λαγούς από το καπέλο της, κάνοντας θαύματα με μοναδικά χαρμάνια και ποικιλίες. Μια ακόμα απόδειξη το μοσχοβολιστό αυτό blend βιδιανού και μοσχάτου Σπίνας που επιπρόσθετα διαθέτει αξιοσημείωτο σώμα και γευστική υπόσταση. Delicious! €

Χατζηδάκης, Cuvee 15 2010: Η μικροοινοποίηση αυτή του Χαρίδημου Χατζηδάκη ξεχωρίζει από όλες τις άλλες Σαντορίνες λόγω του τροπικού χαρακτήρα της. Ωστόσο όλα τα θετικά και μοναδικά στοιχεία κάθε σπουδαίας Σαντορίνης –διάρκεια, επίγευση, πλούτος, μεταλλικότητα- είναι επίσης εδώ! €€

Τέχνη Οίνου, Τέχνη Αλυπίας Λευκό 2010: Όλη η Ελλάδα μπορεί να προσπαθεί εις τους αιώνες των αιώνων, όμως η πραγματικότητα δεν αλλάζει· η λευκή Τέχνη Αλυπίας ήταν, είναι και θα είναι το καλύτερο δείγμα αρωματικού, δροσερού και ευκολόπιοτου κρασιού της χώρας! €€

Οινοφόρος, Λαγόρθι 2009: Αν και το αγαπημένο μου Ασπρολίθι γιορτάζει τα 20στα γενέθλιά του όντας στο peak των επιδόσεών του, το πάχος και η φρεσκάδα που καταφέρνει να συνδυάσει αυτό το Λαγόρθι –αποτέλεσμα της εξαιρετικής χρήσης των οινολασπών- είναι που κέρδισαν τις εντυπώσεις μου. €- €€

Σκούρας, Λευκός 2010: Χρόνος βγαίνει, χρόνος μπαίνει ο Γιώργος Σκούρας εξακολουθεί να προσφέρει μοναδική σχέση ποιότητας τιμής σε κάθε φιάλη αυτού του ταπεινού κρασιού. Ταπεινό βέβαια μόνο στα χαρτιά, αφού η δροσιά, η τραγανή αίσθηση και η μακριά λεμονάτη επιγεύσή του είναι άπιαστο όνειρο για πολλά ακριβά Ελληνικά λευκά. €

Κτήμα Σιγάλα, Σαντορίνη 2010: Παρόλο που είμαι σίγουρος ότι πολλά θα γραφτούν για το νέο Cavaliero, εγώ θα επιμείνω στην αριστοκρατική, φίνα Σαντορίνη, την οποία μάλιστα οι συνθήκες της χρονιάς την έχουν κάνει ήδη απολαυστικότατη! €€

Κτήμα Μουσων, 9 Μούσες 2010: 9 οι Μούσες αλλά σίγουρα πολύ περισσότερα τα πιάτα τα οποία μπορεί να συνοδεύσει αυτό το χαρμάνι ασύρτικου, trebbiano και sauvignon blanc. Και αυτό γιατί οι χαμηλές εντάσεις και οι αρωματικοί τόνοι μπορεί να μην εντυπωσιάζουν, μαζί με την  εξαιρετική του ισορροπία ωστόσο το καθιστούν ένα υπέροχο κρασί φαγητού. €

Κτήμα Λιαρομμάτη, Ολυμπία Γη Λευκό 2010: Εντυπωσιακή παρουσία για αυτό το χαρμάνι ροδίτη και ασύρτικου από την Ολυμπία, που με την αρωγή της οινοποιητικής ομάδας του Κτήματος Μερκούρη έχει μπολιαστεί με φοβερό νεύρο, ορυκτό- λεμονάτο χαρακτήρα και μακριά γευστική διάρκεια. €

Gentilini, Ρομπόλα 2010: Μπορεί οι πολύ περιορισμένες ποσότητες του σπουδαίου Cellar Selection να το καθιστούν ιδιαίτερα δυσεύρετο, ωστόσο οι παραχωρήσεις  που θα κάνει κάθε οινόφιλος απολαμβάνοντας την πλούσια, άγρια και γεμάτη με νότες ορυκτών  και πράσινου σμέουρου Ρομπόλα (δεν διανοούμαι καν να γράψω δίπλα την λέξη “απλή”!) είναι απλά μη μετρήσιμες… €€

Κτήμα Αργυρού, Τι να Πρωτοδιαλέξει κανείς: Αλήθεια ποιός θα είχε τα κότσια να ξεχωρίσει κάτι από αυτή τη συγκλονιστική γκάμα; Το best ever Αϊδάνι, το best value Ατλαντίς, το άγριο Ασύρτικο,  το ατελείωτο Κτήμα ή το τρομακτικό Βαρέλι; Τελικά η τελειότητα είναι πάντα εκνευριστική!

Κτήμα Ταμιωλάκη, Βιδιανό/Πλυτό 2008: Ακόμα κλειστό στη μύτη, το σπουδαιότερο ίσως Κρητικό λευκό παραδίδει σεμινάρια κλάσης και φινέτσας με τη μακριά, ευγενική γεύση του και την εξαιρετική παρουσία του βαρελιού. +2 χρόνια. €€

Ροζέ.

Κτήμα Μέγα Σπηλαίου, Ροζέ 2010: Όλο το μπουγάζι του Βουραϊκού θαρρείς ότι στροβιλίστηκε γύρω από τις ρόγες του syrah  δίνοντας ένα εκπληκτικό ροζέ γεμάτο με αγριάδα άγουρου φραγκοστάφυλου, τρομακτική οξύτητα και ατελείωτη διάρκεια. €

Οινοφόρος, Μικρός Βοριάς Ροζέ 2010: Μπορεί να χρειάζεται ακόμα 2-3 μήνες στη φιάλη, ωστόσο το τραγανό αυτό ροζέ –το καλύτερο που έχει βγει ποτέ από το οινοποιείο του Αιγίου – δείχνει τα δόντια του “δαγκώνοντας” ζουμερά, αρωματικά τσαμπάκια φραγκοστάφυλου. €

Δουλουφάκης, Enotria Ροζέ 2010: Δροσερό, βερυκοκένιο και απόλυτα ισορροπημένο, το ροζέ αυτό δεν ανακηρύσσεται μόνο ως αυτό με την κορυφαία σχέση ποιότητας- τιμής αλλά κοιτά στα μάτια τα καλύτερα και σε απόλυτες επιδόσεις! €

Δρυόπη, Ροζέ 2010: Παρόλο που τα αρώματα καραμέλας βουτύρου παραπέμπουν σε κάτι λιπαρό και πλαδαρό, οι γευστικές εκρήξεις τραγανού κόκκινου φρούτου δημιουργούν αναπάντεχες, ευχάριστες εκπλήξεις από αυτό το θαυμάσιο αγιωργίτικο. €

Ερυθρά.

Αϊβαλής, Νεμέα Μονοπάτι 2009: Αρωματικά φρεσκότερο και τανικά λιγότερο απάνθρωπο από άλλες χρονιές, το Μονοπάτι δεν θυσιάζει τίποτα στους τομείς πολυπλοκότητα, μάκρος και δυνατότητες παλαίωσης. Εξαιρετικό. €€

Οινότρια Γη, Syrah/ Αγιοργίτικο 2006: Τρόμος συμπύκνωσης, πλούτου και σχεδόν στερεοποιημένων αρωμάτων κασσίς, γλυκόριζας και μαρμελάδας. Ίσως το μόνο πράγμα που μπορεί να σταθεί δίπλα του σε ένα τραπέζι είναι ένα μαχαιροπίρουνο! €€€.

Gentilini, Eclipse 2008: Μια σφαγή πικρής σοκολάτας που αφήνει τη μυρωδιά του αίματος και ένα mineral αποτύπωμα θυμίζει αυτή η σπουδαία ξηρή μαυροδάφνη με την υπέροχη οξύτητα και τις λεπτουφασμένες τανίνες. +4-5 χρόνια. €€

Κτήμα Αβαντίς, Άγιος Χρόνος 2008: Αν και το Collection εξακολουθεί να κρατάει το στέμα στην γκάμα των ερυθρών του κτήματος, ο πιο πρόσφατος Άγιος Χρόνος είναι αυτός που με εντυπωσίασε, αφού το “χαμηλωμένο” βαρέλι έφερε στην επιφάνεια τις ιδιαίτερες βερυκοκένιες νότες και την ευγένεια του viognier. €€- €€€

Σιγάλας, Μαυροτράγανο 2008: Ο Πάρης Σιγάλας όχι μόνο “παίζει μπάλα” σε δικιά του Μαυροτράγανη κατηγορία, αλλά κάθε χρονιά μπολιάζει το κρασί με περισσότερο φρούτο και λουλουδάτα αρώματα, ενώ αφαιρεί τον καμένο, rustic και ιδιαίτερα στυφό χαρακτήρα από αυτό το μοναδικό κρασί. €€€

Κυρ Γιάννη, 2 Ελιές 2008: Νότες ορυκτών, βιολέτας και αίματος μοσχοβολούν από τώρα, αλλά η ισχυρή γευστική παρουσία των καλοδουλεμένων τανινών απαιτεί (και δικαιούται) 5 χρόνια στο κελάρι. Ποίημα! €€- €€€

Κυρ Γιάννη, Διάπορος 2007: Η απόλυτη μύτη του έχει σχεδόν τα πάντα, ενώ το πολύπλοκο, φίνο και γεμάτο με μαύρα φρούτα στόμα απλώς χρειάζεται μια 10ετία στο μπουκάλι. Το ίδιο όμως δεν ισχύει για όλα τα σπουδαία κρασιά του κόσμου; €€€

Κτήμα Μιχαλάκη, Μανδηλάρι 2007: Παρόλη την ταπεινή τιμή του το μανδηλάρι αυτό είναι το καλύτερο δείγμα της ποικιλίας που έχω δοκιμάσει ποτέ. Λουλούδια, φασκόμηλο και μέτριο σώμα συμπληρώνονται από ιδανικές δόσεις αγριάδας και χαρακτήρα. Viva Κρήτη! €

Θηβαϊκή Γη, Τρύπιο Λιθάρι 2008: Το Cabernet Franc φανερώνει το μεγαλείο του, προσφέροντας απλόχερα τα αρώματα του μελανιού και των άγριων λουλουδιών, ενώ το γλυκό Merlot φέρνει στα ίσια την οξύτητα. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου ερυθρά, που  τείνει να γίνει και από τα πιο σταθερά! €€

Μητραβέλας, Κόκκινο σε Μαύρο 2010: Αρωματική και γευστική συμπύκνωση καλής Νεμέας, ευκολόπιοτος πιπεράτος χαρακτήρας δεξαμενής και τιμή –έκπληξη ανακηρύσσουν αυτό το αγιωργίτικο σαν ένα από τα Best Value ερυθρά της έκθεσης. €

Δουλουφάκης, Δάφνιος Λιάτικο 2009: Ανοιχτόχρωμο, πανάλαφρο, και γεμάτο με αρώματα λουλουδιών, αποξηραμένου φραγκοστάφυλου και βοτάνων το καινούργιο αυτό κρασί του Νίκου Δουλουφάκη λαμβάνει τον τίτλο του δικού μου πλέον ενδιαφέροντος  κρασιού της έκθεσης. Αν πάντως κρίνετε τα κρασιά από το χρώμα, το βαρέλι και την πληθωρικότητα απλώς κοιτάξτε αλλού! €

Copyright © 2010, drinking.gr . All Rights Reserved.

• Σχετικά με το drinKing.gr
 |
• (c) DotMedia
 |
• Επικοινωνία
 |
• RSS Feeds