Η κρίση θέλει bubbles!
Αυτό τουλάχιστον έδειξε η επιτυχημένη έκθεση Αφρός και Φυσαλίδες που διοργάνωσε η Vinetum στις 26/11. Πλήθος εγχώριων και εισαγόμενων προτάσεων κάλυψαν όλη τη γκάμα και στυλ αφρισμού προσφέροντας συγκινήσεις σε όλους αλλά και …κέφι σε αυτούς που όπως εγώ δεν μπορούν να αντισταθούν στην κατάποση των υπέροχων “αφρών”!
Βουρ όμως για εντυπώσεις, διαπιστώσεις και προτιμήσεις.
-Οι Σαμπάνιες πάντα θα βρίσκονται σε δική τους κλάση και θα αποτελούν το highlight κάθε ανάλογης έκθεσης. Η βαριά, ώριμη και πληθωρική Piper Heidsieck Brut NV με κέρδισε για άλλη μια φορά, ιδιαίτερα ως μια ιδανική Σαμπάνια φαγητού.
Αρκετά ελαφρύτερες αλλά με περίσσια αποθέματα φινέτσας οι προτάσεις του οίκου Roederer, με την μελένια και απίστευτα μακριά Brut Millesime 2004 να κερδίζει τον δικό μου τίτλο για το κρασί της έκθεσης· και βέβαια την ακριβοθώρητη Cristal 2002 να σου κολλάει για πάντα το butterscotch στο στόμα για να σου υπενθυμίσει ποιος είναι το αφεντικό!
Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχε από την άλλη μεριά ο πρωτοεμφανιζόμενος οίκος Bourgeois, με την βασική του λουλουδάτη Tradition Brut NV να αποτελεί εξαιρετικό πρελούντιο στην εκτενή γκάμα, διαθέτοντας μάλιστα γεύση και ισορροπίες που θα ικανοποιήσουν πολλούς. Όμως και τα βαριά χαρτιά του οίκου στάθηκαν στο ύψος των απαιτήσεων με την στρόγγυλη, πυκνή και γεμάτη ζύμες Cuvee Dernier Siecle αλλά και την εκρηκτική, δαντελένια Cuvee d’ Ecu 2000 να κόβουν την ανάσα!
Ο τίτλος της αγαπημένης μου ροζέ φυσικά και θα απονεμηθεί για χιλιοστή φορά στην Ayala Rose NV, την επιτομή της ατσαλένιας κομψότητας και της αγριότητας του κόκκινου φρούτου. Από την άλλη μεριά, η Bollinger Special Cuvee με απογοήτευσε για μια ακόμα φορά, με την σύντομη επίγευσή της. Ο James Bond μάλλον πρέπει να αλλάξει γούστα!
-Τα λεπτά, άτονα αλλά άγρια ροζέ του Λίγηρα με έκαναν να αναφωνήσω ξανά “Ουάου!” αφού είναι ότι εγγύτερο σε μια Σαμπάνια μπορεί να προσφέρει ο πλανήτης. Γεμάτο λουλούδια και άγουρο φραγκοστάφυλο το φίνο Cremant de Loire Rose NV του Langlois Chateau, ανάλογα ποιοτικό και αριστοκρατικό το Cuvee Flamme των Gratien και Meyer.
-Ιδιαίτερα ασταθής η κατηγορία των Prosecco και των λοιπών αφρωδών από το Veneto, με πολλά αξιόλογα αλλά και πολλά απογοητευτικά δείγματα. Υπέροχο το ανθώδες και mineral Sergio NV του Mionetto, κορυφαίο όλων το γλυκόξινο, παιχνιδιάρικο Marsuret Agostino 2009.
-Γνωστά τα καθ’ υμάς, με την Velvet 2002 της Cair να παρουσιάζεται καλύτερη από όσο την έχω ποτέ δοκιμάσει. Αν βέβαια ο αποξηραμένος χαρακτήρας που προσδίδει η μεγάλη παραμονή με τις οινολάσπες είναι του γούστου σας, η Rose Reserve του 1996 δεν είναι μόνο το συγκλονιστικότερο αφρώδες που έχει ποτέ παραχθεί στη χώρα μας, αλλά και ένα κρασί παγκόσμιας κλάσης!
Τη μεγαλύτερη συζήτηση βέβαια προκάλεσε το Blanc de Noir αφρώδες από το Αμύνταιο που παρουσίασε το Κτήμα Καρανίκα. Αν και πιστεύω ότι η 14μηνη παραμονή με τις οινολάσπες οξείδωσε τη μύτη, το στόμα παρουσίασε αξιοσημείωτο πλούτο και νεύρο καθώς και εκπληκτική επίγευση. Γεγονός που αφήνει πολλές υποσχέσεις για τη στιγμή που ο παραγωγός θα επιτύχει τις ιδανικές “μικρορυθμίσεις” στην φόρμουλα του αυτή από Ξινόμαυρο!
-Αν και δεν είχε ηρεμήσει από την πρόσφατη εμφιάλωση, το λευκό Deus της Cavino όχι μόνο είναι ένα απίστευτο γλυκό ημιαφρώδες αλλά διέλυσε και ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα Moscato d’ Asti της έκθεσης που μπροστά του φαίνονταν απλά πλαδαρές γλυκαντζούρες. Όποιος αγαπά το Ελληνικό κρασί και τολμά να προτείνει οτιδήποτε άλλο σε αυτή την κατηγορία, απλώς θα πρέπει να ντρέπεται!!
-Και κλείνω με το πιο ενδιαφέρον κρασί της έκθεσης. Το αξέχαστο Rekhale Pantezco Moscato Spumante, ένα ποιητικό κρασί από τα ηφαιστειογενή εδάφη της μικροσκοπικής Pantelleria που βρίσκεται νότια της Σικελίας. Με απίστευτης πυκνότητας αρώματα γλυκού λεμονιού που παραπέμπουν σε Icewine και γλυκό-ξινο-πικρό στόμα έκπληξη, το Pantezco θα προσφέρει στους λάτρεις των κρασιών με προσωπικότητα μια συγκινητική εμπειρία!
Σχετικά με εμένα
Αν και απόφοιτος του Οικονομικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1999 ο Σίμος Γεωργόπουλος προτίμησε ένα καλό κρασί από μια καλή μετοχή. Έτσι αφοσιώθηκε στην καλή ζωή αρθρογραφώντας σε έντυπα όπως το Gourmet της Ελευθεροτυπίας, το Status, το Ευ Ζην, διδάσκοντας οινοχοία στη σχολή Le Monde, κυκλοφορώντας βιβλία όπως το “Ένα ποτήρι γεμάτο Ελλάδα” και συμβουλεύοντας εστιατόρια όπως την Σπονδή.
Ακόμα και όταν δεν φορά κόκκινη μπλούζα, η σκληρή του πένα τον έχει κάνει αγαπημένη ενασχόληση των Ελληνικών οινοπαραγωγικων ταύρων!
